|
Toscana: Deze regio is waarschijnlijk wel de meest bekende wijnproducerende regio van Italië en er komt dan ook een zeer grote hoeveelheid kwaliteitswijnen vandaan, voornamelijk vanwege het feit dat er ook zeer veel producenten gevestigd zijn.
De meest bekende zijn toch wel de Chianti Classico en de Brunello di Montalcino, maar uiteraard is er meer en ik zal de inheemse druivenrassen hieronder noemen en toelichten.
Witte druiven:
Ansonica (Zuid-Toscaanse kust, goede wijn, tevens Sicilië), Albarola (alleen in de provincie Massa in de Candia dei Colli Apuani), Malvasia del Chianti (Vin Santo, Bianco di Pitigliano), Trebbiano Toscano (zeer algemeen, geen beste kwaliteit behalve voor Vin Santo en simpele tafelwijn), Vermentino (hele kust , in het noorden in de Candia dei Colli Apuani en puur overal langs de kust), Vernaccia di San Gimignano (zeer goede kwaliteit, in handen van de juiste producent de beste witte wijn van Toscane)
Blauwe druiven:
Canaiolo (wordt traditioneel gemengd door de Chianti, moeilijke druif, maar als de situatie perfect is geeft hij lekkere wijnen), Ciliegiolo (wordt in bijna geheel Italië wel aangeplant, in Toscane doet hij het op z´n best, vooral in de provincie Grosetto, tegen de grens met Lazio, waar hij verwerkt wordt in de Sovana Rosso en in pure vorm zorgt voor een zeer goede wijn), Colorino (deze druif werd vroeger gebruikt in ingedroogde vorm om de Chianti iets meer rijkdom en zachtheid mee te geven, de naam doelt alleen op de diepe kleur van de schil, het vruchtvlees is kleurloos, wordt alleen nog gebruikt voor witte wijn en als mengdruif), Massaretta (deze druif komt zoals de naam al zegt alleen voor in de provincie Massa, en zorgt alleen in de handen van de producent Cima voor mooie wijnen), Sangiovese (in Toscane geeft deze druif de beste resultaten, zéér belangrijke variëteit, Chianti, Brunello, Vino Nobile, Morellino ), Vermentino Nero (deze druif komt voor in het grensgebied tussen Liguria en Toscane, wordt verwerkt in de Colli di Luni, maar zoals boven , Cima maakt de beste in pure vorm)
Marche: Deze langerekte regio langs de Adriatische kust is vooral bekend vanwege de Verdicchio dei Castelli di Jesi, als de ultieme "vis-wijn".
Maar uiteraard is er meer, in de Marche heeft gelukkig nog niet het virus van de internationale variëteiten toegeslagen, het grootste gedeelte van de druiven zijn nog inheems.
Witte druiven:
Bianchello del Metauro (over deze druif is nagenoeg niets bekend behalve dat hij in de provincie Urbino-Pesaro een witte wijn voortbrengt die slechts bij enkele producenten echt lekker is), Maceratino (deze druif komt voornamelijk voor in de provincie Macerata en wordt daar gebruikt in de Colli Maceratesi, hij is afkomstig uit de familie van de Greco), Passerina (er wordt van deze druif gezegd dat dat het derivaat is van de Trebbiano Toscana van eeuwen geleden, hij heeft alleen aanmerkelijk meer karakter, hij wordt als onderdeel van Falerio dei Colli Ascolani gebruikt), Pecorino (deze druif wordt gezien als de enige echte inheemse druif van de Marche, wordt niet veel aangeplant maar geeft goede wijnen, verder ingrediënt van Falerio in de provincie Ascoli Piceno), Verdicchio (een van de beste druiven voor witte wijn, komt in een aantal regio´s voor, maar leidt in de Marche regelmatig tot grote wijnen, de bekendste komen uit het Castelli di Jesi gebied, maar de echte verassingen komen uit Matelica, hier bereikt de druif zijn maximale potentie op de fossiele bodem en in het unieke microklimaat) .
Blauwe druiven:
Lacrima di Morro d´Alba (deze bijzondere druif groeit voorzover bekend alleen op enige hectares rond het plaatsje Morro d´Alba, hij geeft een aparte wijn met een zeer overdadig parfum van rozen en viooltjes), Montepulciano (deze druif heeft niets te maken met het gelijknamige stadje in Toscane, het is een belangrijke druif in een groot gedeelte van Midden-Italië, het hoofdbestandeel van de twee meest belangrijke rode wijnen hier vandaan: Rosso Conero en Rosso Piceno, samen met Sangiovese), Vernaccia Nera (deze obscure druivensoort wordt alleen geplant rond de plaats Serrapetrona, en wordt dan verwerkt tot een licht tot krachtig zoete mousserende rode wijn, de Vernaccia di Serrapetrona met een middeleeuwse historie, destijds werd hij al gezien als de beste druif om wijn van te maken), Vernaccia Rossa di Pergola (deze andere rode variëteit is al sinds het jaar 1200 bekend en in 1980 herontdekt door de enige producent die hier wijn van maakt, rond het plaatsje Pergola, interressant)
Onze producenten uit de Marche:
Fattoria La Monacesca
Contrada Tenna
Umbria: Het groene hart van Italië wordt het ook wel genoemd, deze regio die voor een groot gedeelte nog niet erg gecultiveerd is. Hier worden over het algemeen goede frisse wijnen gemaakt, soms iets aan de strenge kant, maar wel met een prettige typiciteit.
De druiven die er hier toe doen zijn onder andere de bekenden als Trebbiano, Malvasia, Sangiovese en Montepulciano, maar er zijn ook enkele inheemse druiven bij zoals Drupeggio en Grechetto (deze worden tezamen in de Orvieto gebruikt, maar de Grechetto kan hier tot grote hoogten stijgen en zeer mooie witte wijnen voortbrengen, vooral uit de Colli Martani)
Maar het echte vlaggeschip van de Umbrese druiven is toch wel de blauwe Sagrantino di Montefalco (de herkomst van deze druif is niet helemaal zeker maar er wordt gedacht dat hij uit Griekenland is meegekomen met Bizantijner monniken, sinds de jaren negentig is men zich hier aan het concentreren op de wederopbouw van de serieuze wijnbouw, hoewel de wijnbouw van Umbria al in 1400 als zeer belangrijk werd omschreven. De Sagrantino geeft het leven aan een wijn met een absolute potentie tot het worden van een van de beste wijnen van Italië, maar alleen in enkele speciale zone´s)
Lazio: De wijnbouw in Lazio staat niet op een echt hoog peil, er worden vooral veel lekkere witte wijnen gemaakt, bijvoorbeeld Frascati en Est Est Est di Montefiascone, hoewel men wel een best aantal inheemse goede druiven heeft.
Witte druiven:
Bellone (deze druif is slechts weinig aangeplant maar heeft wel goede eigenschappen om wijnen met structuur en karakter van te maken, goed ook voor zoete wijnen), Bombino Bianco (deze druif wordt in zowat heel Midden en Zuid-Italië aangeplant maar is typisch in de Castelli Romani), Grechetto (net als in Umbria staat deze druif garant voor goede kwaliteit), Malvasia del Lazio of Puntinata (wordt voornamelijk aangeplant in de Castelli Romani, de heuvels ten zuidoosten van Rome, deze druif is kwetsbaar maar ook makkelijk aantastbaar door edele rotting en daarom uitermate geschikt om dessertwijnen van te maken).
Blauwe druiven:
Aleatico (deze druif die voornamelijk voorkomt in de provincie Viterbo, en dan met name aan de noordoever van het Bolsena meer, wordt bijna alleen gebruikt om zoete en halfzoete krachtige wijnen van te maken, die uit de omgeving van Gradoli wordt gezien als de meest fijne in zijn soort), Cesanese d´Affile (deze variëteit wordt voornamelijk aangeplant in diverse gemeentes op de grens van Frossinone en Rome op hoogtes tussen de 400 en 800 meter, en ook nog in Campania en Toscane) Greghetto (deze druif moet niet verward worden met de witte variëteit Grechetto, deze blauwe vindt men voornamelijk bij het Bolsena meer, en is een aangepaste wilde druif, zegt men),
Nero Buono(di Cori) (een wat lastige druif die gemengd wordt met Montepulciano en Cesanese Commune tot de Cori rosso, op dit moment zijn er nog geen opzienbarende resultaten mee bereikt, maar te verwachten valt dat dit binnenkort wel gebeurd als men de druif perfect rijp weet te krijgen en de vinificatie onder controle heeft, hij schijnt oorspronkelijk afkomstig te zijn uit de gemeente Cori maar men heeft de naam aangepast zodat hij ook in andere gemeentes gebruikt kan worden).
Abruzzo & Molise: Qua wijn kun je deze twee regio´s bij elkaar noemen aangezien de gebruikte druiven bijna gelijk zijn, behalve dat er ook Aglianico in Molise wordt aangeplant.
Er worden niet veel verschillende druiven aangeplant in deze regio´s maar er worden vooral op het gebied van rood, goede tot uitstekende wijnen gemaakt, op gebied van wit is het mogelijk om goede wijnen te maken als men maar de juiste variëteit gebruikt.
Witte druiven:
Bombino Bianco (dit is van oorsprong de druif die men hier Trebbiano d´Abruzzo noemt, hij heeft niets te maken met de hele Trebbiano familie, maar is een veel edelere druif, in de loop der tijd is in de appellatie helaas de mogelijkheid gekomen om ook Trebbiano Toscana (lage kwaliteit maar hoge opbrengst) in Trebbiano d´Abruzzo wijn te verwerken, wat de kwaliteit niet ten goede komt, in de beste wijnen is altijd Bombino verwerkt).
Blauwe druiven:
Aglianico (deze druif is zeer wijd verbreid in heel Zuid-Italië, kan zeer veel stijlen produceren, van zeer goede rosé tot krachtige gestructureerde wijnen, wordt ook wel de Nebbiolo van het zuiden genoemd, zie verder Basilicata(link naar zuid Italië Pagina)
Montepulciano (deze druif, door geheel Midden en Zuid-Italië verbreide soort die voornamelijk in Abruzzo (maar ook in Le Marche) goede wijnen kan geven mits in handen van een goede wijnmaker, dan is het een zeer vlezige krachtige wijn met veel diepgang en een bijna zwarte kleur, er wordt hier ook een rosato van gemaakt met de naam Cerasuolo, meestal vrij donker gekleurd en stevig van smaak).
Molise is een gebied waar de wijnbouw nog niet echt bloeit, er is vooruitgang onder aanvoer van twee kwaliteisbewuste producenten, maar verder is het wachten op de wijnen die de moeite van het importeren waard zijn.
|
|
|
